Co roku, nieprzerwanie, odbywa się również akcja Daj Głos Białorusinom. Jest to inicjatywa międzynarodowa, organizowana również w innych państwach Unii Europejskiej. Polega ona na “odebraniu głosu” postaciom z pomników wielu miast Europy. Każdego roku, w nocy z 18 na 19 marca, grupy młodych ludzi zaklejają pomniki – wszystko po to, aby zwrócić uwagę Europejczyków na rozgrywający się tuż obok nich dramat Białorusi, gdzie „wolność słowa” znaczy tyle co dobry żart.

Warsztaty odbywały się w Warszawie i trwały tydzień. Miały na celu uświadomienie dużej roli dziennikarstwa w społeczeństwie, jak również udoskonalenie warsztatu.

Fundusz wsparcia represjonowanych, jego celem była i jest pomoc osobom szykanowanym na Białorusi, materialna i nie tylko.

W latach 2009-2010 zorganizowaliśmy cykl spotkań, na których pokazywaliśmy filmy produkcji europejskiej i amerykańskiej z białoruskim dubbingiem lub białoruskimi napisami, a także filmy białoruskie m.in. „Misterium okupacja” oraz “Generał niedokończonej wojny”.

Projekcje, których w sumie odbyło się osiem, każdorazowo przyciągały kilkanaście osób (część z nich zaangażowała się później w organizację koncertu „Solidarni z Białorusią”). Przy tej okazji udało nam się zacieśnić współpracę z TV Biełsat, która pomagała nam przy realizacji tego pomysłu.

16 kwietnia 2008 r. pod nazwą Demokratyczny freestyle dla Białorusi IWB zorganizowała obchody Dnia Solidarności z Białorusią w Warszawie, w odpowiedzi na apel liderów białoruskich młodzieżówek opozycyjnych.

W warszawskim klubie Obiekt Znaleziony wystąpiły największe gwiazdy warszawskiej sceny freestylowej: Proceente, Muflon, Flint i inni. Tym razem zamiast klasycznej walki na słowa miało miejsce wydarzenie, które prędzej można określić jako „demokratyczny freestyle”: artyści w niezwykłej formie tworzenia rymów na żywo poruszali tematy wolności słowa i demokracji. Akcja zakończyła się na pl. Piłsudskiego wypuszczeniem biało-czerwono-białych baloników.

Dodatkowym wymiarem tej inicjatywy był fakt, że niecały miesiąc wcześniej, po zdelegalizowanym święcie 25 marca, białoruskie władze aresztowały niektóre osoby, które uczestniczyły w obchodach. Został również zrewidowany i skonfiskowany sprzęt niezależnych dziennikarzy obecnych na tym wydarzeniu.

Akcja pisania listów do prezydenta Łukaszenki w sprawie uwolnienia Aleksandra Kazulina – jednego z byłych opozycyjnych kandydatów w wyborach prezydenckich 2006. Jeszcze w tym samym roku, po sterowanym przez władze procesie i wymierzeniu pięcioipółletniego wyroku pozbawienia wolności, Kazulin trafił do obozu pracy. 23 lutego 2008 po ciężkiej chorobie zmarła Iryna Kazulin, żona Aleksandra. Reżim Łukaszenki bardzo długo nie zezwalał na udział więźnia w pogrzebie, w związku z czym rodzina Iryny oraz sam Aleksander rozpoczęli głodówkę, domagając się jego uwolnienia. Łukaszenka podjął decyzję o wypuszczeniu Kazulina z łagru na trzy dni. Akcja polegała na wspólnym pisaniu i wysyłaniu listów z żądaniem pozostawienia białoruskiego więźnia politycznego nr 1 na wolności.

Wydarzenie miało miejsce 28 lutego 2008 i zostało zorganizowane wspólnie z Amnesty International.

26 listopada 2007 roku zorganizowaliśmy nietypowe urodziny Kazulina.

Happening na kampusie Uniwersytetu Warszawskiego wzbudził duże zainteresowanie studentów. Dlaczego? W pustej klatce stał tort, którym każdy mógł się poczęstować. Ale żeby spróbować słodkości, musiał jednocześnie poczuć, co to znaczy być zamkniętym.

W lipcu 2006 roku odbyła się akcja rekrutowania wolontariuszy-opiekunów, którzy służyliby nowo przybyłym studentom zza wschodniej granicy poradą i dobrym słowem.

Akcja miała na celu, aby Białorusini mogli swobodnie poruszać i odnaleźć się w wielkomiejskiej rzeczywistości stolicy Polski.

Sovietskaya Bielarussia – wystawa fotografii Adama Tuchlińskiego ukazująca realia Białorusi w latach 80.

Prace zostały zaprezentowane w marcu 2006 roku w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.

Adam Tuchliński – ukończył Instytut Twórczej Fotografii na Uniwersytecie w Opawie. Od 1999 roku związany z fotografią prasową – w dzienniku „Życie” w Warszawie, w „Gazecie Współczesnej” w Białymstoku, od 2001 r. z redakcją fotograficzną Polskiej Agencji Prasowej jako białostocki korespondent, oraz z tygodnikami: „Wprost”, „Newsweek Polska”. Od sierpnia 2002 r. zamieszkał w Warszawie, gdzie nawiązał współpracę z tygodnikiem „Przekrój” i agencją fotograficzną Reporter, a od 2003 z miesięcznikiem „Forbes”. W tej chwili jest wolnym strzelcem. W ramach własnej działalności fotograficznej zajmuje się szeroko rozumianą fotografią dokumentalną. W marcu 2005 roku rozpoczął pracę nad projektem „Sovietskaya Bielarussia” dokumentując realia życia codziennego w ostatniej europejskiej dyktaturze, został tam dwukrotnie zatrzymany przez milicję. Pierwszy incydent miał miejsce w lokalu wyborczym, a jego pretekstem było rzekome sfałszowania akredytacji dziennikarskiej. Po raz drugi, w sierpniu zostaje deportowany z pięcioletnim zakazem wjazdu na terytorium Białorusi za działalność dziennikarską bez zezwolenia (Białoruski MSZ zwlekał z przyznaniem akredytacji ponad miesiąc, co znacznie opóźniało pracę nad projektem).

Czy znasz kandydata na prezydenta swojego kraju? to kampania społeczna przeprowadzona w marcu 2006 roku. Miała ona na celu większe rozpropagowanie wśród Białorusinów mieszkających w Polsce informacji na temat kandydatów na urząd prezydenta Republiki Białorusi w 2006 r.

Cel akcji polegał jednocześnie na tym, aby ukazać zainteresowanie losami Białorusi ze strony Polaków.

Od 2006 roku trwa akcja sprzedaży opasek-cegiełek, z której fundusze były przeznaczone na pomoc Białorusinom.

Noszenie opaski w kolorze biało-czerwono-białym stało się również jednoznacznym symbolem sprzeciwu wobec reżimu prezydenta Łukaszenki i zarazem gestem poparcia dla przemian demokratycznych na Białorusi.

Dzień Solidarności z Walczącą Białorusią (tzw. akcja 16-tego) to powtarzające się szesnastego dnia każdego miesiąca manifestacje, koncerty i happeningi w kilkunastu miastach Polski.

Akcje powtarzały się przez blisko 6 lat, od października 2005 roku do stycznia 2011. Zmobilizowaliśmy do działania tysiące osób!

Pod wikipedyjnym linkiem można znaleźć szczegółowy opis przebiegu akcji.