|
|
WSPIERA NAS
|
:: Polityczne prześladowania na Białorusi
inf. własna., 2009-07-20
|
Na Białorusi wciąż są, i pojawiają się nowi więźniowie polityczni. W lutym 2009 roku aresztowano trzech przedsiębiorców: Mikałaja Autuchowicza, Jury Lawonava i Uładzimira Asipienkę oraz aktywistę Młodego Frontu Arcioma Dubskiego . Autuchowicz i Lawonau byli już wcześniej skazani na pozbawienie wolności (na podstawie wymyślonego oskarżenia), Dubski jest jednym z uczestników słynnej „sprawy czternastu”. Na figurantach wspomnianej „sprawy czternastu” ciążą wyroki ograniczenia wolności, tzw. ”chimii", niewielu udało się wywalczyć w sądzie amnestię.
- - -
Mikałaj Autuchowicz, Jury Lawonau i Uładzimir Asipienka.
Trzej przedsiębiorcy z Wołkowyska zostali aresztowani 8 lutego 2009r, w dziesięć dni później przedstawiono im oskarżenie z art. 218 Kodeksu Karnego (umyślne zniszczenie lub uszkodzenie majątku). Przedsiębiorców obwinia się o podpalenie domu milicjanta, mimo że w tej sprawie zapadł już wyrok i sprawca odbywa karę. Mikałaj Autuchowicz, który zdaje się być głównym obiektem ataku władz, od 16 kwietnia głoduje. Mimo pogarszającego się stanu zdrowia mężczyzna zapowiada kontynuację protestu głodowego aż do uwolnienia. Szanse na wyjście na wolność są jednak niewielkie, gdyż prokuratura wszczęła przeciwko Autuchowiczowi kolejną sprawę - o nielegalne posiadanie broni palnej. Środowiska niezależne oraz społeczność międzynarodowa (m.in. UE) apelują o uwolnienie więźniów (regularnie odbywają się akcje solidarności), warto wspomnieć, że Autuchowicz i Lawonau byli już wcześniej uznani „więźniami sumienia”.
„Sprawa czternastu”
Wszczęta po wielotysięcznych manifestacjach drobnych przedsiębiorców w styczniu 2008 roku (przeciwko zmianom w prawie, uderzającym właśnie w tę grupę handlowców). 14 młodych ludzi z grona zatrzymanych wówczas protestujących usłyszało oskarżenie o organizację masowych rozruchów w centrum Mińska, o utrudnienie ruchu itp.. Trzynaście osób wypuszczono po odbyciu kilkunastodniowych kar aresztu, jednego - aktywistę „Inicjatywy” Andreja Kima - pozostawiono. Chłopca podejrzewa się „o pobicie jednego z milicjantów rozganiających manifestację”. Oskarżenie wobec Kima i pozostałych aktywistów wywołało falę akcji solidarności w kręgach opozycyjnych i prodemokratycznych środowisk za granicą. Bulwersował między innymi fakt, iż tzw. figurantów sprawy wzięto z łapanki, gdyż podobne oskarżenia można było postawić każdemu. Młodzi ludzie, przeważnie studenci, mieli kłopoty na uczelniach, część została z nich relegowana. Trwający trzy dni proces odbył się dopiero po trzech miesiącach (nie dotyczył czterech osób: Aleksander Barazienka studiował we Wrocławiu, trzy pozostałe osoby nie zapoznały się na czas z dokumentami sprawy). W toku rozprawy (po obejrzeniu materiału z monitoringu) stało się jasne, że Andrej Kim jest niewinny, jednak sędzia musiała wydać „żądany przez wierchuszkę” werdykt. Kim dostał 1,5 roku w kolonii karnej, 7 osób - dotkliwe areszty domowe, 2 osoby- grzywnę. W kolejnym procesie dwie osoby skazano na 2 lata, jedną na 1,5 roku ograniczenia wolności. Barazienka po powrocie do kraju został osadzony w areszcie śledczym, a potem skazany na rok „chimii”.
Uczestnicy „sprawy czternastu” to Andrej Kim, Michaił Paszkiewicz, Taciana Ciszkiewicz, Michaś Krywau, Alaksiej Bondar, Arciom Dubski, Michaił Subacz, Maksim Daszuk, Pawał Winahradau, Anton Kojpisz, Uładzimier Siarhiejeu, Alaksandar Barazienka, Aleś Stralcou, Aleś Czarnyszou.
7 lipca 2009 r. sąd w Asipowiczach skazał Arcioma Dubskiego na rok kolonii za uchylenie się od odbywania kary pozbawienia wolności. W "sprawie czternastu" Dubski otrzymał 2 lata aresztu domowego, jednak na jesieni wyjechał na Ukrainę, gdzie poprosił o azyl polityczny (został zatrzymany w lutym, w Homlu).
Polityczny pobór do wojska
Białoruski reżim znalazł nową metodę na „neutralizację” potencjalnie niebezpiecznych dla siebie młodych ludzi - pobór do wojska na półtora roku. W kamasze idą nawet ci, którzy wcześniej uczyli się bądź mieli orzeczenie lekarskie o niezdolności do służby. Były przypadki umyślnego relegowania z uczelni. Najdłużej w białoruskim wojsku służy już homelski aktywista młodzieżówki Partii BNF Źmicier Żeleźniczenka. W ślad za nim poszli m.in. Aleś Kalita (ówczesny szef Moładzi BNF – Młodzieży Białoruskiego Frontu Ludowego), Franak Wiaczorka, Aleś Krauczenia, Iwan Szyła, Źmicier Chwiedaruk, Wital Karatysz, Źmicier Bialajeu, Jury Dziaszuk. Chłopcy dostają wiele listów z wyrazami wsparcia od często nieznajomych ludzi. Niektórzy skarżą się na traktowanie ich ostrzej niż innych poborowych, Iwan Szyła trafił nawet do izolatki za korzystanie z telefonu komórkowego (wykroczenie to przewiduje karę upomnienia). Okoliczności poboru aktywistów (pobieżne badanie lekarskie i natychmiastowy odjazd do jednostki wojskowej) wskazują na celowość takiego działania i jego polityczne umotywowanie.
Byli więźniowie polityczni na Białorusi
Zmicier Daszkiewicz - przewodniczący opozycyjnej organizacji Małady Front. Został skazany na 1,5 lata pozbawienia wolności za nielegalną organizację działalności niezarejestrowanego stowarzyszenie (art. 193 cz.1 KK RB).
Zmicier Daszkiewicz urodził się 20 lipca 1981 roku we wsi Kusznary iwacewiczskiego rejonu brzeskiego obwodu. Rodzice – dziennikarze prasy lokalnej – pracowali w kilku regionalnych gazetach Białorusi i na dalekiej północy Rosji (w obwodzie magadańskim). Pierwsze 5 lat życia Zmicier spędził na północy Rosji. W 1986 roku rodzina Daszkiewiczów wróciła na Białoruś i osiedliła się w miejscowości Staryje Darohi mińskiego obwodu. Tam Zmicier ukończył szkołę średnią. Po ukończeniu szkoły przez rok studiował w Grodzieńskiej Rolniczej Szkole Wyższej, którą zmuszony był opuścić z powodów rodzinnych. Później został studentem wydziału slawistyki Wileńskiego Państwowego Pedagogicznego Uniwersytetu ( w trybie zaocznym).
Artur Fińkiewicz - działacz opozycyjnej organizacji Małady Front. Został skazany na 2 lata pracy przymusowej.
Artur Fińkiewicz urodził się 8 lutego 1985 roku w Mińsku. Po ukończeniu szkoły średniej nr. 135 poszedł do szkoły zawodowej nr. 138. W latach 2003-2005 studiował stosunki międzynarodowe w Międzynarodowej Humanitarno-ekonomicznej Szkole Wyższej, skąd został relegowany w związku z działalnością polityczną. Obecnie jest studentem 1 roku studiów zaocznych na Europejskim Humanitarnym Uniwersytecie (specjalność – politologia).
Dla Artura jednym z najbardziej jaskrawych wspomnień z dzieciństwa było ogłoszenie niezależności Białorusi w 1991 roku. Zapamiętał radość ojca, który był zwolennikiem Białoruskiego Frontu Narodowego i często brał udział w demonstracjach i mityngach demokratycznych sił. Biało-czerwono-biała flaga stała się dla niego symbolem odzyskania niepodległości przez Republikę Białoruś. Dlatego referendum 1995 roku, w wyniku którego narodowa symbolika została zamieniona na radziecką, odebrał jako tragedię swojego kraju.
Paweł Siewiaryniec - jeden z założycieli największej białoruskiej organizacji młodzieżowej Małady Front. Odbywa karę 2 lat ograniczenia wolności.
Paweł Siewiaryniec urodził się 30 grudnia 1976 roku w Orszy. Jego rodzice to dziennikarz i nauczycielka. W 1994 roku ukończył szkołę średnią w Witebsku, a w 2000 roku ukończył wydział geografii Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. Z wykształcenia jest geologiem.
W latach 1994-1999 współpracował z prasą, tak państwową jak i komercyjną. Od roku 1998 publikował swoje materiały wyłącznie w niepaństwowych gazetach.
W październiku 1995 roku przystąpił do Białoruskiego Frontu Ludowego „Adradżennie” (BNF). W lutym 1997 został przewodniczącym frakcji młodzieżowej tej partii w Mińsku. We wrześniu 1997 roku na zjeździe założycielskim Maładego Frontu został jego przewodniczącym.
Mikałaj Autuchowicz i Jury Lawonau - prywatni przedsiębiorcy z Wołkowyska. 6 lipca 2006 roku zostali skazani na ponad 3 lata pozbawienia wolności w kolonii karnej o podwyższonym reżimie.
Mikałaja Autuchowicza uznano winnym uchylania się od płacenia podatków i przewozu pasażerów i bagażu bez rejestracji firmy komercyjnej, w wyniku czego budżet miasta poniósł znaczne straty. Grodzieński sąd ukarał prywatnego przedsiębiorcę 3 latami i 6 miesiącami pozbawienia wolności w kolonii karnej o podwyższonym reżimie, konfiskatą majątku i pozbawieniem możliwości zajmowania się działalnością gospodarczą przez 5 lat.
Jury Lawonau, dyrektor należącej do Autuchowicza firmy „Nika-Trans”, dostał karę 3 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności w kolonii karnej o podwyższonym reżimie bez konfiskaty majątku. Jego również pozbawiono prawa zajmowania się działalnością gospodarczą przez 5 lat.
Kaciaryna Sadouskaja - obrończyni praw człowieka. 23 października 2006 roku została skazana na 2 lata pozbawienia wolności za „obrazę prezydenta”.
Kaciaryna Sadouskaja to znana obrończyni praw człowieka, współpracowała z Ligą Praw Człowieka, kierowała białoruską filią pskowskiej organizacji praw człowieka „Wiecze”. W maju 2006 roku została wybrana na przewodniczącą mińskiego stowarzyszenia „Obrony praw poborowych, wojskowych i ich rodzin”. Do stowarzyszenia należą między innymi rodzice, których dzieci zginęły podczas służby w wojsku oraz osoby, które są przeciwne obowiązkowej służbie wojskowej.
Denis Denisau - Działacz Zjednoczonej Partii Obywatelskiej (OGP), aktywista ruchu biernego oporu BUNT. Studiuje na Europejskim Humanitarnym Uniwersytecie. Aktywny uczestnik miasteczka namiotowego na Placu Październikowym w Mińsku w marcu 2006 roku.
Przeciwko Denisowi wszczęta została sprawa karna z art. 342-1 KK RB „organizacja i przygotowanie działań grupowych poważnie naruszających porządek publiczny”. Grozi za to kara do 3 lat pozbawienia wolności.
Denisa Denisowa oskarżono jako uczestnika akcji ruchu biernego oporu BUNT w Witebsku 17-19 czerwca 2006 roku. W mieście pojawiły się ulotki i plakat z napisem BUNT oraz graffiti.
|
|
|
« powrót
|
|
