Nasze akcje

Kilkuletnia już działalność Inicjatywy Wolna Białoruś pozwoliła na zebranie pokaźnego dorobku, jeśli chodzi o organizowane akcje i wydarzenia. Wśród naszych oraz wspólnych projektów warto wymienić między innymi:

(2005-2007) Dzień Solidarności z Walczącą Białorusią (tzw. akcja 16-tego) – powtarzające się szesnastego dnia każdego miesiąca manifestacje, koncerty i happeningi w kilkunastu miastach Polski. Pod wikipedyjnym linkiem można znaleźć szczegółowy opis przebiegu akcji.

(marzec 2006) Sovietskaya Bielarussia – wystawa fotografii Adama Tuchlińskiego w Pałacu Kultury, ukazująca realia Białorusi w latach 80.

Warsztaty dla białoruskich dziennikarzy – odbywały się w Warszawie i trwały tydzień. Miały na celu uświadomienie dużej roli dziennikarstwa w społeczeństwie, jak również udoskonalenie warsztatu.

(28 lutego 2008, wspólnie z Amnesty International) Akcja pisania listów do prezydenta Łukaszenki w sprawie uwolnienia Aleksandra Kazulina – jednego z byłych opozycyjnych kandydatów w wyborach prezydenckich 2006. Jeszcze w tym samym roku, po sterowanym przez władze procesie i wymierzeniu pięcioipółletniego wyroku pozbawienia wolności, Kazulin trafił do obozu pracy. 23 lutego 2008 po ciężkiej chorobie zmarła Iryna Kazulin, żona Aleksandra. Reżim Łukaszenki bardzo długo nie zezwalał na udział więźnia w pogrzebie, w związku z czym rodzina Iryny oraz sam Aleksander rozpoczęli głodówkę, domagając się jego uwolnienia. Łukaszenka podjął decyzję o wypuszczeniu Kazulina z łagru na trzy dni. Akcja polegała na wspólnym pisaniu i wysyłaniu listów z żądaniem pozostawienia białoruskiego więźnia politycznego nr 1 na wolności.

(lipiec 2006) Pomoc białoruskim studentom w Warszawie – akcja rekrutowania wolontariuszy-opiekunów, którzy służyliby nowo przybyłym studentom zza wschodniej granicy poradą i dobrym słowem. Akcja miała na celu, aby Białorusini mogli swobodnie poruszać i odnaleźć się w wielkomiejskiej rzeczywistości stolicy Polski.

Fundusz „Wolna Białoruś” – fundusz wsparcia represjonowanych, jego celem była i jest pomoc osobom szykanowanym na Białorusi, materialna i nie tylko.

(od 2006 r.) Opaska „WolnaBialorus.pl” – akcja sprzedaży opasek-cegiełek, z której fundusze były przeznaczone na pomoc Białorusinom. Noszenie opaski w kolorze biało-czerwono-białym stało się również jednoznacznym symbolem sprzeciwu wobec reżimu prezydenta Łukaszenki i zarazem gestem poparcia dla przemian demokratycznych na Białorusi.

(marzec 2006) „Czy znasz kandydata na prezydenta swojego kraju?” – kampania społeczna mająca na celu większe rozpropagowanie wśród Białorusinów mieszkających w Polsce i doinformowanie na temat kandydatów na urząd prezydenta Republiki Białorusi w 2006 r.

Cel akcji polegał jednocześnie na tym, aby ukazać zainteresowanie losami Białorusi ze strony Polaków.

(2006) Program „Weekend w Polsce” – projekt formalnie realizowany przez Klub Inteligencji Katolickiej, finansowany ze środków MSZ. W ramach projektu między wrześniem a grudniem 2006 r. zostało zrealizowanych jedenaście „weekendów”, trwających od piątku rano do niedzieli wieczorem. W ramach całego projektu do Polski przyjechało 207 uczestników z Białorusi.

„Portal informacyjny 4belarus.eu” – projekt realizowany formalnie przez Klub Inteligencji Katolickiej w Warszawie (przy współpracy z IWB), finansowany ze środków MSZ. W ramach tej inicjatywy strona 4belarus.eu została rozbudowana o nowe wersje językowe; przy współpracy z białoruskimi studentami (uczestnikami Programu Stypendialnego RP im. K. Kalinowskiego) uruchomiony został również portal pressby.eu.

(czerwiec-sierpień 2008) „Młodzież dla wolności” – celem tego projektu, prowadzone wspólnie z Grupą „Together”, była integracja Polaków i Białorusinów. W jego ramach odbył się cykl spotkań, na których można było zapoznać się z białoruską twórczością. Kulminacyjnym punktem owej inicjatywy był organizowany w sierpniu „Koncert dla Wolności”, podczas którego na wspólnej scenie zagrały polskie i białoruskie zespoły muzyczne.

(16 kwietnia 2008) „Demokratyczny freestyle dla Białorusi” – pod taką nazwą IWB zorganizowała obchody Dnia Solidarności z Białorusią w Warszawie, w odpowiedzi na apel liderów białoruskich młodzieżówek opozycyjnych. W warszawskim klubie Obiekt Znaleziony wystąpiły największe gwiazdy warszawskiej sceny freestylowej: Proceente, Muflon, Flint i inni. Tym razem zamiast klasycznej walki na słowa miało miejsce wydarzenie, które prędzej można określić jako „demokratyczny freestyle”: artyści w niezwykłej formie tworzenia rymów na żywo poruszali tematy wolności słowa i demokracji. Akcja zakończyła się na pl. Piłsudskiego wypuszczeniem biało-czerwono-białych baloników. Dodatkowym wymiarem tej inicjatywy był fakt, że niecały miesiąc wcześniej, po zdelegalizowanym święcie 25 marca, białoruskie władze aresztowały niektóre osoby, które uczestniczyły w obchodach. Został również zrewidowany i skonfiskowany sprzęt niezależnych dziennikarzy obecnych na tym wydarzeniu.

(2009-2010) „Czwartkowe kino białoruskie” – cykl spotkań, na których pokazywaliśmy filmy produkcji europejskiej i amerykańskiej z białoruskim dubbingiem lub białoruskimi napisami, a także filmy białoruskie m.in. „Misterium okupacja” oraz „Generał niedokończonej wojny”. Projekcje, których w sumie odbyło się osiem, każdorazowo przyciągały kilkanaście osób (część z nich zaangażowała się później w organizację koncertu „Solidarni z Białorusią”). Przy tej okazji udało nam się zacieśnić współpracę z TV Biełsat, która pomagała nam przy realizacji tego pomysłu.

(2007-2009) Bela Plus – realizowany wspólnie ze stowarzyszeniem KulturAktiv z Drezna projekt polegający na organizowaniu na terytorium Białorusi spotkań seminaryjnych z młodymi ludźmi, którzy poznają sposoby działania NGO-sów (organizacji pozarządowych) w Unii Europejskiej. Najaktywniejsi członkowie seminariów na koniec projektu wyjechali do Niemiec na tzw. Pociąg Wolności, akcję upamiętniająca pokojowe przemiany w NRD w 1989 roku.

Co roku, nieprzerwanie, odbywa się również akcja Daj Głos Białorusinom. Jest to inicjatywa międzynarodowa, organizowana również w innych państwach Unii Europejskiej. Polega ona na „odebraniu głosu” postaciom z pomników wielu miast Europy. Każdego roku, w nocy z 18 na 19 marca, grupy młodych ludzi zaklejają pomniki – wszystko po to, aby zwrócić uwagę Europejczyków na rozgrywający się tuż obok nich dramat Białorusi, gdzie „wolność słowa” znaczy tyle co dobry żart.