Koncerty odbędą się:

Piątek, 18 maja, godz. 13.00
w Miejskim Ośrodku Kultury w Pruszkowie
ul.Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej

Piątek, 18 maja, godz. 18.00
w Klubie Inteligencji Katolickiej w Warszawie
ul. Freta 20/24A

Niedzielę, 20 maja, godz. 13.00
w herbaciarni-galerii Herba Thea w Warszawie
ul. Pokorna 2, metro: dw. gdański

Projekt Muzyczno-Historyczny „Hej radością oczy błysną” poświęcony jest pieśniom Filomatów i Filaretów, wykonywanym na podstawie autentycznych tekstów i nut odnalezionych podczas poszukiwań dzieł Michała Kleofasa Ogińskiego.

Wykonawcy:

Aleksiej Żbanow (bard, tłumacz tekstu, autor projektu)
Zmicier Zaniewskij (dziennikarz, tłumacz tekstu)
Siergiej Dołguszew (solista filharmonii, solista-wokalista)
Andrej Jewdokimów (gitarzysta)
Alena Prochorowa (dyrektor muzyczny projektu)

Organizatorzy: Fundacja Dziedzictwo Kresowe, Klub Inteligencji Katolickiej, herbaciarnia i galeria Herba-Thea

Osoby zainteresowane wsparciem Muzyków prosimy o wpłacanie dowolnej kwoty na konto:
94 1370 1037 0000 1701 4454 5700
Klub Inteligencji Katolickiej
ul. Freta 20/24A, 00-227 Warszawa
Tytuł wpłaty:
„darowizna na cele statutowe – stypendia Białorusini”

Zagrają:

R.U.T.A.

MALEO REGGAE ROCKERS

HABAKUK

VAVAMUFFIN

ZMICIER WAJCIUSZKIEWICZ I WZ ORKIESTRA

RECHA

VINSENT

support: SKOWYT

oraz ZESPÓŁ NIESPODZIANKA

„Solidarni z Białorusią” to seria wspaniałych koncertów i wydarzeń towarzyszących, których celem jest promowanie białoruskiej sprawy demokratycznej w Polsce i poza nią.
Od pierwszej akcji w 2006 roku sytuacja za naszą wschodnią granicą nie zmieniła się, a w niektórych aspektach jest nawet gorzej. W marcu bieżącego roku sąd podporządkowany Łukaszence skazał kolejnych ludzi na karę śmierci przez strzał w tył głowy. Coraz więcej działaczy opozycyjnych nie może opuścić kraju. Krytycy „prezydenta” od lat są szykanowani, zastraszani, wyrzucani z pracy i uczelni, karnie wcielani do wojska, oskarżani w absurdalnych procesach. Białoruś zamyka się na świat – dialog z Europą jest czystą fikcją, a zwykłe odwiedziny w tym kraju wymagają drogiej wizy i osobistego zaproszenia.
Razem chcemy powiedzieć NIE Łukaszence oraz pokazać, że jesteśmy SOLIDARNI Z BIAŁORUSIĄ.

Jak to wyglądało w latach ubiegłych?
W roku 2011 zorganizowaliśmy ogólnoświatową akcję. W tym celu zorganizowaliśmy kilka eventów w największych polskich miastach (Białystok, Bielsko-Biała, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź, Oświęcim, Poznań, Toruń, Trójmiasto, Warszawa, Włocławek, Wrocław) i stolicach europejskich miast, a nawet za oceanem (Wilno, Praga, Paryż, Nowy Jork).
W kwietniu 2010 r. muzyczna impreza nie odbyła się z powodu żałoby narodowej. W latach 2006–2009 nasze koncerty i białoruska sprawa przyciągały tysiące ludzi na warszawskie reprezentacyjne place. Na scenie występowali wspaniali artyści z Polski (m.in. Muniek Staszczyk, Sidney Polak, Kasia Nosowska) i z Białorusi (np. NRM czy Zmicier Wajciuszkiewicz); w przerwach między utworami muzycznymi przybliżaliśmy widowni dramat narodu białoruskiego i pokazywaliśmy filmiki ukazujące tamtejsze realia.

Były kandydat na prezydenta Białorusi Andrej Sannikau, skazany na pięć lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze, został w sobotę zwolniony na podstawie prezydenckiej decyzji o ułaskawieniu – poinformował portal internetowy Karta’97.

„Do ostatniej chwili nie wierzyłem, że mnie zwolnią. Już tyle razy mnie przenosili z jednego więzienia do drugiego, że przypuszczałem, iż to też będzie kolejne przeniesienie” – powiedział Sannikau Karcie’97.

Jak dodał opozycjonista, zwolniono go na podstawie decyzji o ułaskawieniu datowanej na sobotę.

„Jestem teraz trochę oszołomiony, muszę dojść do siebie. Ale chcę przekazać wszystkim słowa podziękowania za wsparcie i solidarność. Nigdy wcześniej nie doświadczyłem takiego wsparcia i solidarności. Bardzo wam dziękuję! Gdyby nie wy, nie byłoby mnie dzisiaj na wolności. Bo robiono wszystko, żebym z tego więzienia nie wyszedł” – powiedział Sannikau.

Sannikau odbywał ostatnio karę w kolonii karnej Wićba-3 w obwodzie witebskim na wschodzie Białorusi. Jak podaje Karta’97, opozycjonista ma teraz jechać z Witebska do Mińska.

5 maja prezydent Białorusi Alaksandr Łaukszenka oświadczył, że w najbliższym czasie rozpatrzę sprawy tych więźniów, którzy sami napisali prośbę o ułaskawienie. „Nikt mi nie zarzuci, że nie wykonuję swoich obowiązków albo nie spełniam obietnic. Podejmiemy decyzję co do niektórych osób, które w końcu uznały zgubność swojego stanowiska i polityki wobec własnego państwa” – powiedział wtedy.

Żony dwóch innych więźniów politycznych, Źmiciera Bandarenki i Mikoły Statkiewicza, powiedziały w sobotę Radiu Sawboda, że nic im nie wiadomo, by ich mężowie zostali zwolnieni.

O podpisaniu przez Sannikaua prośby o ułaskawienie powiadomiła pod koniec stycznia jego żona Iryna Chalip. Jak powiedziała, uczynił to pod wpływem tortur. Na początku lutego poinformował zaś o złożeniu prośby o ułaskawienie chory na kręgosłup Bandarenka, który odbywa wyrok dwóch lat kolonii karnej. Także jego żona podkreślała, że warunki odbywania przez niego kary należy uznać za tortury. Nic nie wiadomo, by prośbę o ułaskawienie podpisał Statkiewicz, skazany na sześć lat kolonii karnej.

Sannikau dostał w połowie maja 2011 roku wyrok pięciu lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze w związku z opozycyjną demonstracją w Mińsku w wieczór po wyborach prezydenckich 19 grudnia 2010 roku. Sąd uznał go za winnego organizacji masowych zamieszek.

źródło: PAP; fot. Nasza Niwa

Wejdź na build-democracy.org, zagraj w interaktywną grę, zobacz co na temat demokracji myślą prof. Jerzy Buzek, Petruška Šustrová i inni znani europejczycy. Podpisz apel wzywający unijnych polityków do poszanowania idei solidarności i demokracji w kontaktach z Białorusią.

Organizatorem kampanii jest Eastbook.eu – portal o Partnerstwem Wschodnim.

Partnerzy: Inicjatywa Wolna Białoruś, Białoruski Dom w Warszawie, Korespondent Wschodni, New Eastern Europe.

Stowarzyszenie Inicjatywa Wolna Białoruś zajmuje się nie tylko informowaniem społeczeństwa polskiego o wydarzeniach i ogólnej sytuacji w Białorusi. Co roku organizujemy koncert pod hasłem Solidarni z Białorusią, który jest też spotkaniem z kulturą białoruską, możliwością zaprezentowania muzycznej sceny Białorusi. W kuluarach tegorocznego koncertu praca wre, ale o szczegółach napiszemy wkrótce…

Oprócz tego chętnie uczestniczymy w ciekawych projektach kulturalnych i edukacyjnych. W zeszłym roku były to między innymi: projekt fotograficzny Białoruś – Instrukcja obsługi, spotkanie polsko-białoruskie ze sztuką Street-Art czy ostatni projekt Apantanyja – cykl filmów dokumentalnych o społeczeństwie obywatelskim w Białorusi. O wszystkich wydarzeniach staramy się na bieżąco pisać, informować, zapraszać i zachęcać do udziału.

Nasze biuro, które znajduje się w Pracowni Duży Pokój jest miejscem zawsze otwartym na ciekawe spotkania, konferencje, debaty i warsztaty. Zapraszamy!

Dzieje się wiele ale stać nas na jeszcze więcej. 1 % inspiruje do działania!

Paradoksalnie można by rzec, że śledztwo i proces Kanawałaua i Kawalioua samo wymaga śledztwa i procesu. Wymiar sprawiedliwości w państwie dyktatorskim zawsze będzie budził niekończące się podejrzenia i wątpliwości. Proces Kanawałaua i Kawalioua tylko udowodnił, jak „prężnie, szybko i skutecznie” wymiar ten działa. I właśnie w to ma społeczeństwo wierzyć: by czuć się bezpiecznie, bo każdy złoczyńca zostanie skazany. Tylko jak tu się czuć bezpiecznie, gdy wszystko to jest tak naprawdę demonstracją siły jednego ze złoczyńców? W dodatku bardzo krwawą.

Autorka: Anna Kuleszewicz, artykuł ukazał się dla dwumiesięcznika Nowa Europa Wschodnia

25 сакавіка адсвяткуем Дзень Волі ў Варшаве. Заіграе і заспявае Паліна Рэспубліка, а да танца заахвоціць DJ Aлесь Лукашэвіч. Запрашаем а 19:00 у клуб Працоўня (вул. Папялушкі 16, станцыя метро Марымонт). Уваход бясплатны!

Wydaje się,  że wszyscy już wiedzą, kto zostanie zwycięzcą marcowego show w Rosji, jednak na Białorusi o wyborach mówi się dużo: wobec znacznej zależności Mińska od Moskwy jakiekolwiek zmiany u wschodniego sąsiada byłyby zasadnicze dla łukaszenkowskiego reżimu. Rola Władimira Putina w pogłębieniu integracji Białorusi z Rosją i Kazachstanem, podkreślana jest właściwie w każdej analizie. Jak to bywa w białoruskich mediach, fakty przemawiające za kandydatem lub przeciw niemu oceniane są w czarno-białych barwach: w zależności od stosunku danego medium do władzy Aleksandra Łukaszenki.

Kotlety osobno, muchy osobno

Uczestnictwo Białorusi w Euroazjatyckiej Wspólnocie Gospodarczej doprowadziło do zacieśniania stosunków z Astaną i Moskwą w obliczu recesji białoruskiej gospodarki, czego efektem było utworzenie w 2010 roku unii celnej między trzema państwami. Po płomiennych artykułach Putina o konieczności jednoczenia się Rosji i Białorusi z jednej strony oraz entuzjastycznym stosunku do tej idei samego Mińska z drugiej słowo stało się ciałem: od początku  2012 roku zaczęła funkcjonować wspólna przestrzeń gospodarcza, która docelowo do 2015 roku ma przekształcić się w Euroazjatycką Unię Gospodarczą.

Na dalszą integrację gospodarczą z niepokojem spoglądały media zagraniczne i opozycyjne, jednak dla mediów proreżimowych stanowi ona poważny argument za kandydaturą Putina. Wypowiedź rosyjskiego premiera z 27 stycznia tylko potwierdziła ową tendencję. Putin podkreślił, że Łukaszenka jest gwarantem integracji dwóch państw, na którą nie wpłynie wewnętrzna sytuacja na Białorusi.

Idea włączenia Białorusi w skład Federacji Rosyjskiej nie jest nowym pomysłem, dlatego też Białorusini nie wydają się zbytnio zszokowani toczącymi się wydarzeniami. Jeszcze w 2002 roku dyskutowano o przyłączeniu Białorusi do wschodniego sąsiada, czemu towarzyszyło słynne zdanie Putina, że koniec końców, „należy oddzielić muchy od kotletów”. Opozycjoniści obawiają się utraty niepodległości i izolacji od Zachodu, ale ich głos w debacie publicznej jest ledwie słyszalny.

Wzajemne relacje dwóch państw nie są jednak historią serdecznej przyjaźni. Starcia na linii Mińsk-Moskwa – czy to informacyjne, gazowe, nawet „spór o mleko” – strona białoruska zawsze przegrywała z kretesem. Jednak najdotkliwiej zakończył się konflikt o ropę naftową –Biełtransgaz został przejęty przez Rosjan. Dlatego można wiele mówić o geopolitycznym wyborze i eurazjatyckiej drodze Mińska, jednak przy Władimirze Putinie wszystkie dyskusje zaczynają i kończą się na haśle: „ropa w zamian za integrację”.

Dziewiąty miński federalny okręg

Przedstawiciel Liberalno-Demokratycznej Partii Rosji Władimir Żyrinowski szokuje nie tylko zapowiedziami trzeciej wojny światowej czy klipami wyborczymi, w których porównuje Białoruś do „małego parszywego osiołka”. Białorusinów jednak bardziej niepokoi radykalna postawa wobec małych republik i nieuznawanie koncepcji integracji w ramach konfederacji. Często przytacza się wypowiedź Żyrinowskiego z 12 stycznia o federalnych okręgach, którymi mają być: dziewiąty – miński federalny okręg, dziesiąty – kijowski, jedenasty – odesski, dwunasty – charkowski, trzynasty – astański, czternasty – taszkiencki i piętnasty – bakijski. LDPR był zresztą przeciwny utworzeniu wspólnej przestrzeni gospodarczej i otwarcie występuje przeciw tak „luźnej” formie integracji. Koniec końców, stanowisko Żyrinowskiego nie jest dalekie od wspomnianej wypowiedzi Putina z 2002 roku.

Żyrinowski występuje przeciw dotacjom na oddzielne państwo. Nie przebiera przy tym w słowach: „Białoruś nie ma pieniędzy, żeby opłacać naszą produkcję. Nie mają pieniędzy – więc nie płacą, a my powinniśmy zabierać swoim?! Jeśli jesteście oddzielnym państwem, to żywcie się, leczcie, uczcie i brońcie sami. Rosja nie jest zobowiązana ratować pół świata” – mówił w listopadzie 2011 roku. Jest również przeciwny utrzymywaniu na stanowisku prezydenta Aleksandra Łukaszenki, który nieraz okazał brak lojalności wobec Kremla. Może właśnie dlatego jako jedyny z pięciu kandydatów mówi otwarcie o falsyfikacji tamtejszych wyborów prezydenckich, podkreślając, że Łukaszenka nigdy nie odda władzy dobrowolnie.

Najlepsi przyjaciele

Dwaj inni kandydaci również opowiadają się za pełną integracją Rosji z sąsiadami, jednak w innej formie niż Żyrinowski. Co odróżnia lidera komunistów Giennadija Ziuganowa od przywódcy socjalistów Siergieja Mironowa? Przede wszystkim nostalgia za Związkiem Radzieckim. Ziuganow chciałby, żeby Białoruś i Ukraina przyłączyły się do Rosji na takich zasadach, jak miało to miejsce w Kraju Rad, dlatego opowiada się za stopniową integracją i wspólną przestrzenią gospodarczą.

Żywi on też dużą sympatię dla Łukaszenki i podziwia białoruski ordnung. Zachwyt Ziuganowa Białorusią to nie tylko czyste chodniki, punktualne pociągi, nowe boiska i stadiony, ale też brak oligarchów (przynajmniej nie w takiej postaci jak w Rosji), mafii czy problemów z narkomanią i terroryzmem (wybuch w mińskim metrze może – jak większość Białorusinów – uznał za prowokację).

O braciach Słowianach i konieczności integracji w ramach Unii Euroazjatyckiej wypowiada się również Mironow. Podziela poglądy Ziuganowa o wyjątkowości Białorusi, jej spokoju i harmonii oraz uczciwych wyborach – zarówno w 2006, jak i w 2010 roku. Poglądy obu kandydatów na sprawę białoruską właściwie nie różnią się niczym oprócz stopnia emocjonalnego zaangażowania.

Czarny koń zapadników

Białoruskich korzeni publicyści doszukują się u Michaiła Prochorowa, podkreślając również jego powiązania z białoruskim biznesem. W programie Prochorow nie wspomina o Białorusi, a jego zapowiedzi wyborcze brzmią jak spełnienie marzeń części Białorusinów zorientowanych prozachodnio: ścisła współpraca z Brukselą, stworzenie wspólnej waluty na bazie euro i rosyjskiego rubla dla Rosji i „małych republik” czy ustanowienie dla tego obszaru ruchu bezwizowego z państwami unijnymi. Spośród pięciu kandydatów tylko on nie opowiada się za integracją Białorusi z Rosją.

Autorka: Karolina Słowik, artykuł ukazał się dla dwumiesięcznika Nowa Europa Wschodnia

Siarhiej Kawalenka podjął strajk głodowy w proteście przeciw nieuzasadnionemu uwięzieniu go po wywieszeniu przezeń biało-czerwono-białej flagi używanej przez demokratycznie i niepodległościowo nastawioną część społeczeństwa Białorusi. Skazanie go na 2 lata i miesiąc pozbawienia wolności za wyrażenie poglądów politycznych jest kolejnym przejawem dławienia swobód obywatelskich na Białorusi.

Domagamy się natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Siarhieja Kawalenki i zapewnienia mu odpowiedniej opieki medycznej. Wzywamy także do uwolnienia i rehabilitacji wszystkich pozostałych więźniów politycznych.

Grupa Robocza ds. Białorusi przy Grupie Zagranica

Białoruski Dom Informacyjny

Białoruskie Towarzystwo Historyczne

Centrum Kształcenia Liderów i Wychowawców im. Pedro Arrupe

Dom Spotkań im. Angelusa Silesiusa

Fundacja im. Stefana Batorego

Fundacja „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego

Helsińska Fundacja Praw Człowieka

Inicjatywa „Wolna Białoruś”

Stowarzyszenie Młodych Twórców – “Ku Teatrowi”

Towarzystwo Białoruskie w Krakowie

fot. wyborcza.pl

O decyzji wszystkich państw Unii, którą ogłosiła szefowa europejskiej dyplomacji, Catherine Ashton, zdecydował krok białoruskich władz, które zwróciły się we wtorek do ambasadorów UE i Polski, aby ci opuścili ten kraj. Białoruś wezwała też swoich ambasadorów w Brukseli i Warszawie na konsultacje do Mińska.

Solidarni z Polską

- Akcja przeciwko Polsce i Unii Europejskie jest jednocześnie akcją przeciwko nam, Niemcom – powiedział już po południu Westerwelle, cytowany przez agencję dpa. Polityk w ostrych słowach stwierdził też, że „decyzje podejmowane przez ostatnią dyktaturę w Europie nie zastraszą ani nie onieśmielą demokratycznych krajów Europy”.

- Decyzja Białorusi nas oburzyła. Łukaszenka uciska swój naród i oddala się coraz bardziej od demokracji, a poza tym oszukuje siebie, sądząc że może nas rozdzielić – powiedział z cała stanowczością szef niemieckiej dyplomacji, kwitując: – Zarówno Unia Europejska jak i Polska mogą liczyć na pełną solidarność Niemiec. Będziemy działać wspólnie i dlatego sugeruję, byśmy wszyscy odwołali naszych ambasadorów z Białorusi.

„Pali ostatnie mosty”

W sukurs przyszedł mu minister spraw zagranicznych Litwy, Audronius Azubalis. Jego zdaniem Łukaszenka wtorkową decyzją uczynił poważny błąd. – Wielka szkoda, że tak postąpił. Myślę, że to niemądry krok, bo odwołanie ambasadorów, którzy są najważniejszymi postaciami odpowiedzialnymi za prowadzenie dialogu, to jasne stwierdzenie, że dialogu więcej nie chce się już prowadzić – uznał.

Z kolei szef szwedzkiej dyplomacji Carl Bildt tłumaczył: – Łukaszenko jest coraz bardziej zdesperowany. Teraz widać to bardzo wyraźnie. Odwołanie ambasadorów Wspólnoty Europejskiej i Polski to krok, który spotka się z odpowiedzią całej Unii. Dyktator zaczyna palić za sobą ostatnie mosty, co nie sugeruje, by miał dobrze skończyć – wieszczy Bildt.

fot. euroradio

źródło: tvn24